எதிர்பார்ப்பு

பிறப்புக்கும் இறப்புக்கும்

இடையிலான ஊஞ்சலாடும்

வாழ்க்கையின் வழுக்களை

அறியாமலே அலைமோதும்

எண்ணங்கள் எத்தனையே

அத்தனையையும் அறிவியல் உலகம்

ஆகாயத்தைக் கடந்தபோதும்

அறிஞர் பலர் கூடியும் அறிய  முடியவில்லையே -ஏனெனின்

நாம் வைக்கும் பாததின் சுவடுகள் வேறு

காலத்தின் சுவடுகள் வேறு....

சாதிக்கப் பிற்ந்தவனுக்கு  போகும் வழி 

வெகு தூரத்திலும் இல்லை சோதனைகள்

எல்லாம் சாதனைக்கான காரணமாய் இருந்த

காலங்கல் மாறி கால்தடங்கள்

பாதைகள் வழிமாறிப் போகும் நிலையில்

பல பயணங்கள்  இன்று பாரில்

பருவநிலைகள் மட்டுமல்ல பாலின வேறுபாடும்

கூடக் கட்டுக்கடங்காது கடந்த நிலை

போக்குவரத்துகளில் மட்டுமல்ல பொது இடங்களிலும்

கூட மிச்சம் விட்டுவைக்கவில்லை போதை

பாதையில்லாப் பயணிகளாய் போதைவழியில்

போகும் சமூகம் சாவுக் குழியில்....

 மாடிவீடிருக்கிறது மங்காப் புகழிருக்கிறது

கூடியே சொந்தங்கள் குழுமியிருக்கின்றன

ஓடிஆடி சேவகம் செய்ய ஆட்களுமிருக்கிறார்கள்

கோடியிலே செல்வம் குவிந்தேகிடக்கிறது ஆனாலும்

வாடியேகிடக்கிறது மானம் வசந்தத்தை எண்ணி

பாடியாடிப் பறந்து திரிந்த  பருவகாலத்தை

நாடியே பின்னோக்கி நினைவுகள் நகர்ந்திட

தேடியபுன்னகை மலருது புதையலின் இனிமையில்

மண்தோன்றி கல்தோன்ற காலத்துக்கு முன்தோன்றிய

மூத்தகுடியாம் நம்குடி தோற்றம் மட்டுமல்ல

மனிதகுலத்துக்கே உரிய நல் மாண்பினையும்

மார்போடு அணைத்து வள்ர்த்தவர் நம்முன்னோர்

அறத்தையும் அறிவையும் அன்போடு வளர்த்தவர்கள்

அஞ்சாமை கொண்டு அநீதியை அழித்தவர்கள்

உயிரிலும் மேலாக மானத்தை மதித்தவார்கள்

வாழ்ந்த உலகில் மனிதத்தை தேடுகிறோம்

உறவுகளோடு உணர்வுகளையும் தொலைத்து விட்டு

உயிர்களை பணத்திற்காய் பரிமாற்றும் உலகில்

உடலோடு உலாவரும் தலையாட்டி உருவங்களாய்

உருவடித்த உலகில் நாம் உமைகளாய்

இருப்பதானல் மாற்றம் ஏதும் நிகழ்ந்திடாது

 மனிதனை தேடும்  உலகில் ஒற்றுமையாய்

 முயற்சி செய்து  மனிதனாய் மாற்றம் காண்போம்

நான் சந்திக்கும் ஒவ்வொரு 

கடினமான கணபொழுதுகளையும்

எவ்வாறு சமாளிப்பேன்

உன் துணையின்றி...

தடுமாறும் தருணங்களில்

தாயாய் நீ இருந்து 

தவித்த  என் முகம் பார்த்து 

நீயும் தவித்தகதையைச் சொல்லவா!

உள்மனதில் உள்ளதொல்லாம்

உன்னிடத்தே பகிர்ந்தபடி -என்

உருவை மெருகூட்ட உன் 

உதவி நாடாது வெளியே நான் சென்றதுண்டா?

காரணமே புரியாமல்

கதைகதையாய் நாமுரைக்க

கடைசிவரை சலிக்கதா முகம் சூழிக்கதா

உன் மனசு போல வேறெதுவுமில்லை இந்த உலகத்தில்........

தாய்மை என்ற மூன்றெழுத்தில் கருவாகி

உலகில் பண்புள்ள மனிதனாய் உருவாக

அன்பினால் மட்டுமல்லாது தன் அழகாலும்

இனிமையாலும் என்னை அரவணைத்து

அகிலமிதில் தன் தொன்மையோடு கூடவே

என் பெருமையையும் அறிமுகம் செய்யும்

அன்னை மடி உதித்த நான் 

செங்குருதி காயமுதல் அழைத்த 

செம்மொழியாம் எம் மொழி

கல்தோன்ற காலத்துக்கு முன் தோன்றி

மூத்தமொழியை என் மூச்சாய் சுவாசிக்கிறேன்..

பூவும்காற்றும் சேரும்போது வாசம் வருகிறது

பூவும் பொட்டும் சேரும் போது அழகு பிறக்கிறது

கூந்தலுக்குப் பூ அழகா அல்ல

கூந்தலில் சூடியதால் பூ அழகாகிறதா

அழகில் மட்டுமல்ல நறுமணத்திலும் சந்தேகம்

அன்றேழுந்த கேள்விக்கு இன்றுவரை 

தொடர்கிறது விடைகானும் தேடல் ஆனாலும்

அதிகரித்தே செல்கிறது பெண்ணின் அழகு

பூ மட்டுமல்ல பொட்டும் போட்டியிடுகிறது

 இரு புருவங்கள்  இடையமர்ந்து

அவள் அழகை அகிலத்தில் அர்ங்கேற்ற

அவதரித்த நாள் முதலாய் ஆரம்பிக்கிறது 

 ஒவ்வொரு உயிரினிடத்திலும் தேவைகளும் தேடல்களும்

சொல்லில் அடக்க முடியாதவை பல

செயலால் முடிக்க முடியாதவை சில -ஆனாலும்

 முடிவுகள் கைக் எட்டும்வரை முயற்சிக்கின்றன

பயணங்கள் எப்போதும் முடிவதில்லை- அதுபோல

தேவைகள் என்றுமே பூர்த்தியாவதில்லை

பயணிகள் எண்னிக்கை மாறுபடுமவதுபோல

தேடலின் பாதைகள் வேறுபடுகின்றன - ஒவ்வொருவர்

தேடலின் பாதையிலும் வெற்ரிகள் கிட்டட்டும்...

உள்ளத்தின் அழத்தில் உயிரோடு ஒன்றியே 

உற்றேடுக்கும் உண்மையன்பதனாலே

உறவுகளுக்கிடையே உறுதியும் பெருகுது 

உள்ளத்தில் மகிழ்ச்சியும் பொங்குதே தினம் 

விட்டுக் கொடுப்புகளுக்கும் தட்டுப்பாடேமயில்லை

வித்தியாசம் என்பது அன்பினிலே எதுமில்லை 

இன்ப ஊஞ்சலிலே இதயங்கள் உலாவருது 

ஆயுள்வரை தொடர்ந்திடும்  அன்புதனை மிஞ்சி

அகிலத்திலுள்ள பொருட்களிலே  எனக்கு

அடைவதற்கு வேறெதுவும் இல்லை.

உன் அன்பேபோதும்  என்னுயிரின் உயிரோசையாய்...

இளம்சூரியனாய் இளையவனாய் இளமைக்கால தென்றலாய் 

இல்லத்தில் உதித்தவனே இடைவழியில் எனை 

பிரிந்து சென்றதனால் வலியோடு வாடுகின்றேன்

அகிலமிதில்  எம் அவதாரம் அதற்காய்

அந்திபகல் கண்விழித்து ஐயிரண்டு திங்களாய்

அகத்தினிலே எமைதாங்கி அன்புதனை அமுதாக்கி 

 எமை ஆளாக்கிய அன்னையே

உலகத்தில் உவமைசொல்ல உமக்கு ஈடேது

 தவிழும் வயதில் தாய் மடி தந்தாய் 

இளமைப் பருவத்தில் இமையாய் இருந்தாய்

துன்பம் தொடாமலிருக்க தூக்கத்தினை மறந்தாய்

ஆயுள்வரை ஆருயிராய் அன்பில் அமுத சுரபியாய்

ஆளும் அன்னை ஒரு பிரபஞ்சமே

அனுதினமும் வாழ்த்தி வணங்குகின்றோம்......

ஆண்டவன் கொடையாம் இயற்கையை வியந்தான்

ஆதிசக்தியை அருள் வேண்டியே புகழ்ந்தான்

ஓடி விடையாடும் குழந்தையைகள் கூடியே 

பாடி விளையாடவும் பறவைகள் பண்பினையும்

அறியாமை கொண்டே அடங்கிய சமூகத்தில்

அடங்கிய பெண்மையை வெளியே கொண்டுவர

அறிவினை ஊட்டியே புரட்சியை நடத்தினார்.

ஏழ்மையை மறந்து ஏற்றத் தாழ்வின்றி

எம்மினம் வாழ்ந்திட சாத்திரம் அளித்தே 

புதுசரத்திரம் படைந்தார் புரட்சிக் கவியிலே 

மனதில் இடம் பிடித்து மஹா கவியுமானார்

பின்னும் பாதைகள் முடிவதில்லை

வானவில் கோலத்திலும் வர்ணஜாலங்கள் மறையலாம்

வர்ணங்கள் முடிவதில்லை

எண்ணங்களைச் சேர்த்து மனிதன் போட்டது

வாழ்க்கை எனும் கோலம்

ஒளிரும்  வர்ணங்கள் சேர்த்து வானில்  

 இயற்கை போட்டது வர்ணஜாலமாய் வான்வில்

மனிதன் மனதில் போடும் எண்ணங்களும்

இயற்க்கை சேர்க்கும் வானவில் வண்ணங்களும்

மனதின் அந்நேர மகிழ்ச்சிக்கு விருந்து

நிரந்தரமற்ற தன்மையை உணர்த்த

நிகரான வடிவம் வழ்க்கையும் வானவில்லும்...

உன் உள்ளத்து அன்பின் அழத்தில்

உதித்த வெளிச்சத்தில் மலர்ந்த  தாமரை-  என் நேசம்

காற்றுவாக்கிலோ அல்ல காலத்தின் போக்கிலோ

கடன்வாங்கியோ அல்ல கடமைக்காகவோ 

மலர்ந்தநேசம் இதுவல்ல , 

கனவினில் மட்டுமல்ல நினைவினில் கூட

நிழலாய்த் தொடரும் உன் நினைவுகளை

சுமக்கும் என் நெஞ்மதில் அரியணை போட்டு

அற அமரவிட்டாலும் தாமரை மேலே 

நீர்த்துளி போலவாது அமர்ந்திருப்பாயா?.....

சின்னஞ் சிறார்கள் எம்மை

வண்ண வைரங்களா வாழ்வில்

மின்ன வைப்பதற்காய்

என்நாளும் உண்மையாய் உழைக்கும்

உன்னத தெய்வங்களாம் ஆசிரியர்கள்

உள்ளத்தில் கள்ளமின்றி

நெஞ்சத்தில் வஞ்சமின்றி

பஞ்சமின்றி கல்விதனை

அள்ளி அள்ளி வழங்கியே

நல்லறிவை நமக்குட்டி

நாளைய சமூகத்துக்காய் இன்றே

உழைப்பவர்கள் ஆசிரியர்கள்...

கடமை கண்ணியம்

காட்டுப்பாட்டுடனே

கண்ணான கல்விதனை - இனிய

கணியாக எமக்களிக்கும் ஆசிரியர்கள்

இன்றல்ல  என்றென்றும்

இருள் நீக்கி ஒளிவீசும் 

அறிவுக்கண்ணை அகிலத்துக்கே

திறக்கச் செய்யும்  ஒளிரும் தெய்வங்கள்

கருவாக நான் உருவான நாள்முதலாய்

காத்திருந்தார் மகவாக எனைத் தாங்க,

அகிலத்தில் அவதரித்த அந்நொடியிலிருந்து

அணைத்தெடுத்து அமுதூட்டி அரவணைத்தார்,

பார்போற்ற  இப் பாரினிலே இவன்(ள்) வாழ

பகலிரவு பாரமால் அரும்பாடுபட்ட தெய்வங்கள்

கடவுள் எனக்களித்த அரும் பொக்கிசங்கள் 

காலம் எனக்காக செதுக்கிய முகவரியும் இதுவே...

வாழ்விலும் பல இயல்புக்கு எல்லை

சொல்ல எவராலும் முடியவில்லை இன்னும்

கண்ணுக்கு தெரிந்தும் தெரியாமலும் பல

காரணம் கருதியும் கருதாமலும் சில

காலத்தின் பிடியில் தப்பிக்க முடியாமலும்

கடமையின் விளிம்பினைப் பிடித்துக் கொண்டுமென

கணக்கிட முடியாமல் தொடர்கிறது கவலைகள்

உருவமில்லா ஒன்றுக்காக உள்ளத்தை வருத்தாது

உண்மையை உணர்ந்து உறுதியுடன் உயரப்பற

கவலைகள் கூட கடன் கேட்கும்

மனவுருதிக்கு மிஞ்சிய மருந்தில்லை கவலைகளுக்கு....

சொல்லில் அடங்கதா சொல்லியும் புரியதா

சொர்க்கத்தை மிஞ்சிய சுவாரஸ்யங்கள் பல

சொந்த வழ்க்கையிலே சொத்தாய் நாம்

சேமிக்க மறந்த அழகான பொக்கிஷங்கள்

அன்பான உறவுகளை அரவணைத்து மகிழும்

ஆரோக்கியமான உடல்நலம் அடிமைத்தனமில்லா உழைப்பு

அளவான ஊதியம்  அமைதியான சூழ்நிலை

இவை அனைத்தையும் ரசிக்கும் மனநிலை

இதைவிட வேறு செல்வமும் உண்டோ

இவ்வுலகில் வாழ்க்கையின் அழகு சிறக்க.....