எதிர்பார்ப்பு

 கரைபுரண்டு ஓடியே கடல் நீரும் வற்றலாம்

காலைச் சூரியன் ஓர்நாள் திசைமாறி உதித்தாலும்

எம்மை உள்ளத்தால் சுமந்திட்ட உம் உயிரன்பினை -இனி

எங்கே நாம் தேடிட? எதை சொல்லி அறிட?

எமக்கு ஏன் இந்த  வேதனை? -இதனால் யாருக்கு 

என்ன சாதனை? உம் அன்பிற்கிணை  

எதுமில்லை எங்கேயும் எப்போதும்..

அவதியுரும் ஒரு சிறு  கிளையில்

அமர்ந்திருந்த அச் சிறுகிளியின்

அயாராதா தேடல் எதுவாக இருக்கும்?

கிளையின் உதிர்கின்ற இலையில்

அம்ர்ந்திட்ட பொழுதும் பயமேதுமில்லை - ஏனெனில்

கிளையை மட்டும் நம்பி அமரவில்லை  அது தன்

இறகை நம்பியே அமர்ந்தேன் என்பதை

இயல்பாக உணர்த்துகிறது இவ்வுலகுக்கு.

வானுக்கு நீ அழகா ? அல்ல

வானத்தில் நீ அழகா?

வளர்பிறையில் முழுமதியாய்

வளர்ந்து நீ வருகையிலே

வையகத்து உயிர்களேல்லாம்

மெய்மறந்து இரசிக்குதம்மா.......

 கண்முடி முழிக்கும் கணப்பொழுதில்

காலனவன் உம் உயிர் பிரித்தாதினால்

கதிகலங்கி நிக்கின்றோம் உம் ஆஸ்திதனை

நதியில் கரைத்துவிட்டு

நாதியின்றி தவிர்க்கின்றோம்.....

 எல்லையற்ற இவ்வுலகில்

அல்லலுற்று தொல்லையுறும் எத்தனையோ

உயிர்களுக்கு மத்தியிலே -அன்பால்

அரணமைத்து ஆட்சி செய்த உங்கள் வாழ்வை

காலனவன் அரவணைத்ததேனோ.......