எதிர்பார்ப்பு

 கருவறையில் ஆரம்பித்த அவள் பயணம்

காற்றின் வேகத்தினையும் விஞ்சியே செல்கின்றது 

விஞ்ஞான உலகத்தின் விந்தைகளையும் மிஞ்சியே

புதிய பொழுதுகளோடு புரிகின்ற செயல்கள் 

புரியாத புதிராகவே தொடர்கின்றன ஆனாலும்

 அவளின் அன்பின் ஆழத்தை அளவிடவோ

அளவு கருவியுமில்லை பொறுமையின் முடிவுனை

சொல்லவோ எல்லையுமில்லா முடிவிலியாகவே தொடர்கிறது

கண்டங்கள் பல தாண்டி கிரகங்கள் வரைசென்றும்

சிரமமே அறியாமல் தனி வரலாறு படைதும்

தீராத ஆசையுடன் பயணத்தை தொடர்கிறாள்..

பாவை உன் பார்வைபட்டு

பந்தமதில் இணையமலே

பாசத்தினால் மாளிகை கட்டி

நீங்காத உன் நினைவை

நெஞ்சமதில் குடியிருந்தி

பாட்டாம்பூச்சிகளாய் மனதினிலே

பறந்து வரும் உன் நினைப்பில்

நித்தம் வாழும் என் ஜீவனுக்கு

நீ என்றும் கொஞ்சும் கவிதை நீயடி.....

படைகள் பலகொண்டு பலம் கொண்ட

கொடையேழு வள்ளல்கள் வாழ்ந்த மண்ணில்

வலுவிழந்து வலிகள் பல சுமந்து

வாழ்வின் நிலைமை அறியதா  சமூகாமாய்

மனிதநேயத்தை மண்ணுக்குள் புதைத்து

மான்பை மறந்து மனம் போனபோக்கில்

பணத்துக்காய் பறந்தாடிக்கிறார்கள்

பசியால் பதறும் பாலகனைப் படியில்தள்ளி

அறுசுவை உணவை அருவறுத்து உண்பார்களும்

அலறும் அவலையின் நிலைக்கு கைகொடுக்காது

கைபேசியி பதிவேற்றும் அநாகரிக நிறைந்த

நேயமற்ற மனிதர்கள் வாழும் பூமியில் நாமும்...

வாழ்க்கை என்னும் பயணத்தின் படிகளிலே

படிக்கற்கள் பலதாண்டி  தன் மக்கள்

சிகரத்தை அடைந்திடவே சிந்தனையை செயலாக்கி

உதிரதத்தை உரமாக்கி ஊட்டிற்ற தந்தையின்

உயற்ச்சிக்கும் முயற்ச்சிக்கும் ஈடுண்டோ உலகினிலே......